මෙම දේශනාව ඇසුරෙන් සකස් කළ කෙටි ලිපියක් පහත දැක්වේ:
බොහෝ විට අපට තරහ යන්නේ අනෙක් අය අප බලාපොරොත්තු වන විදිහට හැසිරෙන්නේ නැති නිසා හෝ අපට අකමැති දෙයක් සිදු වූ විටයි. මේ "නොරුස්සන ගතිය" හිතේ තබාගෙන සිටීමෙන් සිදුවන්නේ අපේම ලේ ධාතුව අපිරිසිදු වී, සිතේ සහනය නැති වී යාමයි. මතක තබාගත යුතු කරුණු:
අප අන් අයට වෛර කරන විට හෝ අමනාප වන විට, අප විසින්ම අකුසල් රැස් කරගන්නා බව සිහිපත් කරන්න.
අපේ ජීවිතවල සතුට උදුරා ගන්නා ප්රධානතම සතුරෙක් තමයි 'තරහව'. වේලිමඩ සද්ධාසීල ස්වාමින් වහන්සේ නිතරම පෙන්වා දෙන පරිදි, තරහව කියන්නේ තමන් විසින්ම ගිලගන්නා ගිනිගුලියක් වැනියි. එය මුලින්ම දවන්නේ තමන්වමයි.
කේන්ති ගන්නා පුද්ගලයාත්, කේන්ති ගැනීමට හේතු වූ කරුණත් යන දෙකම මොහොතින් මොහොත වෙනස් වන බව වටහා ගන්න.
ලෝකය අපට ඕනෑ විදිහට වෙනස් කරන්න බැරි වුණත්, අපේ සිත අපට පාලනය කරගත හැකියි. තරහව අත්හැරීම යනු තමන්ටම කරගන්නා උතුම්ම සහනයයි.